Ўртақўрғон қишлоғида жойлашган яна бир қабристон “Ўрол бува” деб номланади. Ўрол бува аслида Қўқондан бўлиб, ёғочга ишлов берадиган ҳунарманд уста бўлган. Ривоятларга қараганда, кунларнинг бирида, янги қурилаётган бинонинг икки табақали эшигини хоннинг хоҳишига қарамасдан ташқарига очиладиган қилиб ўрнатиб қўйганлиги учун уни зиндонга ташлашга буйруқ беради. Ҳукмдор уни ўлдириш пайига тушиб қолганидан хабардор бўлган Ўрол бува Қўқондан бош олиб кетади ва тақдир тақозоси билан шу жойларга келиб қолади. Балиқчиликлар бу улуғ инсонни юксак илм соҳиби ҳамда кароматгўй валий зотлардан эканлигини сезиб қоладилар. Ўзининг ҳалол-поклиги билан танилган бу кишини маҳалла аҳли маслаҳатлашиб, шу қишлоқлик бир қизга уйлантириб қўяди ва умрининг охиригача оиласи билан шу қишлоқда яшайди.
Балиқчи туманида етти оға-ини ва бир қиз авлиёлар – Нурвали ота, Даҳё ота, Ғоиб ота, Қурвон ота, Сўфи ота, Қиличбурхон ота, Маслаҳат ота ва бир қиз Тузлиқ момо, шунингдек, Учтепа, Мозортепа, Товилди тепа каби тарихий обидалар ва зиёратгоҳлар бугунги кунда зиёратчиларнинг табаррук масканларига айланиб улгурган.